18 July 2016

طرز تهیه و نگهداری پستو



در این دوشنبه بدون گوشت و در امتداد تم تابستونی، پستوی نیمه کلاسیک جنوایی  و همچنین روشی برای نگهداری طولانی مدت اون رو ارائه می کنم. پستو ترکیبی درشت دون و کوبیده شده ای (لغت pestle  به معنی هاون هست و واژه پستو از اون ریشه گرفته) از مواد متفاوت هست؛ معمولا سه عنصر: سبزی های تازه، انواع خشکبار و انواع متفاوت پنیر  برای تهیه اون لازم هستن.

  در روش کلاسیک جنوایی ، باسیل (ریحون ایتالیایی) تازه، دونه صنوبر و پنیر پامزان به کار می ره. البته در دنیای آشپزی حد و مرزی برای ترکیب های متفاوت پستو نمی شه متصور شد و حتی در همین شمشیری خالطور خودمون هم نمونه های جالب و متعددی از این معجون ملکوتی موجود می باشد. (لینک ها به ترتیب کاهش محبوبیت از نظر بنده: محبوب اول،  محبوب دوم، محبوب سوم، محبوب چهارم، محبوب پنجم ).

اینجا پس از شش سال، روش تهیه پستوی کلاسیک جنوایی آموزش داده می شه!. در ضمن همون طور که می دونید، بنده علاقه عجیبی به دوپینگ طعم دارم و یکی از روش های دوپینگ، افزودن یک قرص از داروی نیرو بخش از فریز به غذا هست! (دوپینگ اول،  دوپینگ دوم، دوپینگ سوم ). فریز مثل دکمه پاز ویدئو،  تازگی مواد رو در زمان منجمد می کنه و به گاه نیاز اون رو به زمان حاضر احضار می کنه.   لذا در آخر پست یه پاستی بی نظیر، که به مدد این قرص های فریز شده پستو حاصل شد، هم آموزش داده می شه.
                       
مواد لازم:

دو پیمانه باسیل (یا یک و نیم پیمانه ریحون معمولی و نیم پیمانه نعناع)
دو قاشق غذاخوری پودر گردو، پسته یا بادام
سه حبه سیر
یک سوم پیمانه روغن زیتون فوق بکر
یک دوم پیمانه پنیر پارمزان، رنده شده
دو قاشق غذاخوری پودر بلوچیز(جایگزین با مقدار مساوی پارمزان در صورت عدم دسترسی)













بزرگترین جنایت در حق پستو، درست کردن اون در مخلوط کن هست چون باعث تلخ شدن سبزی و روغن فوق بکر می شه. چون چاره و هاونی نبود، بنده این جنایت رو مرتکب شدم!. در صورت ارتکاب جنایتی مشابه،  سعی کنید در کمترین چرخ ممکن پره ها این سس رو درست کنید و اون هم تنها با فشردن دکمه پالس.  در ضمن در راستای به تصویر کشیدن آزادی در انتخاب نوع خشکبار، اینجا من از پودر پسته استفاده کردم!. گردو و بادام هندی هم پستوهایی عالی تقدیم به  بشریت می کنن!.         

روز بعد، با دو قرص از پستوی فریز شده و کدو پاستایی درست کردم که مپرس!.      

چون این روزها استعمال رشته کدو مد شده، بنده با ماندولین خود رشته کدو درست کردم تا ثابت کرده باشم نیازی به ابتیاع دستگاه رشته ساز نیست!. کدو رو با یک قاشق سیر و یک قاشق روغن فوق بکر تفت مختصری دادم و در نهایت پاستای آبکش شده (نصف بسته)، قرص های پستو(دو تا)  و پنیر پارمزان (دو قاشق) افزودم. غذایی ساده، گیاهی، سبک و تابستونی و بی نهایت خوشمزه!.        


     فلاش بک به روز اول قبل از فریز کردن پستو: جوجه رو به پستو آغشته وکباب کنید و با پستوی تازه سرو کنید، پشیمون نمی شید!.   

7 comments:

Adib Javan said...

عالی بود
این من همیشه درست می کنم و واقعا حرف نداره بی نظیره

Nei Rang said...

:) مکتب خونه کافه شمشیری :

پستل یعنی هونگ, به فرنگی
دسته ش یا فلزه, یا چوب یا سنگی
آهای الاغ! نکن دست تو دماغت
تو هم مثل بابات شدی مفنگی؟
چی می گفتم؟ نمیذارید شما که
شدم خرکچی خرهای لنگی
-"آقا اجازه! می گفتین مفنگی
دستش چوبه, دماغش هم هونگی"
ببند کره خر اون گنده دهانت
سزاواری به افسار, پالهنگی
به گوساله اگر درس داده بودم
حالا ملا شده بود از زرنگی
زبونم چوب شد و درسم یاسین
شما سرگرم تیله های رنگی
-"آقا, چوب مثل انگشت مفنگی؟
یا مثل دسته بیل و کلنگی؟"

Doozel said...

ممنون ادیب جوان

Doozel said...

ممنون جناب نیرنگ ؛ عالی بود

Nei Rang said...

متشکر کافه چی گرامی

سحر said...

عالی بود. مخصوصا ترکیبش با کدو و پاستا. رفت تو برنامه‌ی ثابت

SONA HATAMI said...

از وقتى ديدم كه يه بختيارى به انجمن دوشنبه هاى بدون كوشت بيوسته كفتم بس ما تركها هم ميتونيم؟! تصميم كرفتم اين غذا رو امتحان كنم البته بستو رو قبلا به عنوان رومال نون بيتزا استفاده ميكردم و خيلى اين سس رو دوست دارم
ممنونم از شما