16 May 2016

ساندویچ پیتزا با روکش پنیر برشته


در این دوشنبه بدون گوشت به ارزش تکنیک در آشپزی و نقش اون در ارتقای مواد ساده به غذاهای متعالی خواهیم پرداخت. در آشپزی گیاهی بالاخص، این ارتقاء می تونه فقدان گوشت رو جبران کنه. لذا امروز یه ساندویچ الهام گرفته از پیتزا و پر شده بامواد  اون  رو داریم. این پست ارائه دهنده یه دستور خاص نیست و روند و تکینک خاص تهیه یک خانواده از ساندویچ رو نشون می ده. ترکیب و تنوع مواد داخل این ساندویچ هم به اندازه مواد روی پیتزا انعطاف پذیر و نامحدود هست.      

زیبایی آشپزی گیاهی در ذوق و شوقی هست که برای تهیه مواد اولیه به کار می ره. من ورقی چند از نون با مخمر وحشی خلیج سانفراسیسکو از فارمرز مارکت، پنیر پارمزان اصیل و ترکیبی از سبزیجات در روغن از محله ایتالیایی ها منهتن( ایتالیای کوچک) خریداری کردم. سس پیتزای در خوری هم با گوجه تابستونی نیوجرسی (گویا گوجه نیوجرسی ارزش و کیفیت خاصی داره و من از این مهم بی خبر بودم) و سیر تنوری درست کردم.       

دقیقا مثل پیتزا دو سمت نون رو سس مال کنید و مواد رو بین دو لایه نون محصور  کنید. به عادت مالوف، دو سمت خارجی ساندویچ رو کمی کره یا روغن زیتون(ارجح در موارد ایتالیایی) بمالید و ساندویچ رو در تابه درست کنید.  

کلید کار و تکنیک کار در اینجاست!: پس از آماده شدن ساندویچ یک قاشق پارمزان کف تابه داغ بریزید و ساندویچ رو بلافاصله روی اون قرار بدید.  

پس از سی ثانیه و با سلاح کف گیر مسطح، ساندویچ رو (به همراه لایه پنیر برشته فرم گرفته روی اون) از تابه جدا و سپس سرو کنید. 

ساده ولی در این حال پیچیده!. 

اما از هرچه بگذری سخن دوست خوش تر است!. روز بعد این پیتزاهای با نون تست رو به مدد مواد زیاد اومده از ساندویچ دیروزش درست کردم. به خاطر می یارم در سال های دور، اولین بارقه های آشپزی در بنده با تولید تست های پیتزایی ساده جوانه زد. کمی کچاپ روی تست می مالیدم، پودر سیری روی اون می فشاندم و کار رو با کاشت کمی کالباس و پنیر روی کار تموم می کردم. لحظاتی در فر و سپس قرچ و قروچ یک ساندویچ ارتقاء یافته و یک پیتزای نزول کرده و در انتها هم لعن و نفرین اصفهانی های دور و بر که: "پیف پیف کی سیر خوردس؟".           

پیتزای مرد فقیر!.

3 comments:

sareh said...

خیلی کاربردی و اشتهابرانگیز! مخصوصا اون پیتزاهای نون تست که حتما درست خواهم کرد. به عنوان عصرانه یا شام ساده.ا

mali said...

زیبایی آشپزی گیاهی در ذوق و شوقی هست که برای تهیه مواد اولیه به کار می ره. اینو خیلی خوب گفتید. ماحصل این ترکیب و تکنیک خیلی اشتهابرانگیز شده. ممنون

Nei Rang said...

به مدد این روش تون , قورباغه ای شد دلبری رویایی
سپاسگزار شف دوزل گرامی