19 March 2016

آجیل شکری؛ بادام سوخته نسوخته


در این آخرین لحظات ملکوتی سال قبل، این آخرین پست پارسال رو به یه نوع آجیل متفاوت اختصاص می دیم. همینک که ساعاتی بیش به تحویل سال نمونده، اینجانب در منزل گاه خود نشسته و چون برنامه خاصی برای سال تحویل ندارم، مبادرت به در کردن این پست از خود می کنم.
امیدوارم سال ۹۵ خوبی برای تک تک شما و برای همه ما باشه. امیدوارم امید همه ما تبدیل به نا امیدی نشه و امیدوارم پرنده آرزوهاتون به سقف پروازش نزدیک نشه.       

غذای کلاسیک شب عید در لرستان قرمه سبزی هست و امسال بنده شام عید رو اینجوری برگذار کردم. 

مواد لازم:

نیم کیلو مخلوط انواع مغز آجیل( گردو، پسته، بادام و ...)
یک عدد سفیده تخم مرغ
پنجاه گرم شکر
 پنجاه گرم شکر  قهوه ای
یک قاشق چای خوری دارچین (اختیاری)

   










سفیده رو بزنید تا کف کنه و یکست بشه.

مغزیات رو با سفیده مخلوط کنید. میزان سفیده بنده در عکس بالا خیلی از دستور اصلی و دستور بالا که ترجمه اون هست کمتر هست و لذا نگران میزان زیاد سفیده در عکس نباشید. شکر ها و دارچین رو هم مخلوط کنید و سپس به مغزیات آلوده به سفیده اضافه کنید و خوب هم بزنید تا لایه ای از شکر روی هر دونه آجیل  رو بپوشونه.   

 فر رو از پیش روشن و روی دمای ۳۲۰  فارنهایت یا همون ۱۶۰ درجه سانتیگراد خودمون تنظیم کنید. کف یه سینی رو کاغذ روغنی بکشید و آجیل ها رو در یه لایه روی اون پهن کنید.    

بعد از پانزده دقیقه آجیل ها رو از هم جدا و از-این-رو-به-اون-رو کنید. پانزده دقیقه دیگه به فر بفرستید. مواظب باشید که مثل بنده، اون اشتباه مهلک ناخنک زدن به سینی و به گاه خروج از فر رو مرتکب نشید. بنده پس از قرار دادن یک فروند بادام زمینی در کام مبارکم، با صدایی شبیه به تبخیر آب روبرو و سوزشی شدید از ناحیه زبون مواجه شدم. صدای فوق الذکرشبیه به صدای حاصل از داغ کردن خر بود و وضعیت بنده هم پس از سوزش، بی شباهت به جفتک و عر و تیز خر نگون بخت نبود.         

تفاوت این آجیل شکری با بادام سوخته، در سبک و دونه ای بودن لایه شکر هست. در بادام سوخته کلاسیک، وقوع اون حالت نامطلوب چسپیدن تافی به دندون انکارناپذیر می باشد. در این مورد ولی بافت دونه ای شکر ترد و لذت بخش و شیرینی قضیه هم خیلی ملایم تر از بادام سوخته کلاسیکهست. لذا برای آریایی آجیل شور پسند، این بادام نسوخته می تونه یه مورد متفاوت در این عید پیش رو باشه.         

7 comments:

Nei Rang said...

: ) دعای سال نو:

خدایا در چنین خجسته سالی
بکن لطفی بده به بنده حالی
نصیبم کن ته دیگی برشته
چه با قرمه و چه خالی خالی
دوتا مشت بادوم سوخته به ظرفی
فرست همراه حوری باحالی
اگر موجود بود به خوان رحمت
از اون باقلواهای چون هلالی
اگر جوال لطفت داشت هنوز جا
ز ابریشم چهار پرده سه قالی
شده لپ تاپ بنده درب و داغون
فرست جام جمی دیجیتالی
تراس ام پر ز چلغوز کبوتر
تمیزش کن با امداد محالی
به نیمه های ماه جیبم خالیست
چهارده روز بشه ماه با لیالی
بدم از روح خود بر سکه هایم
دلاری کن ز انفاس ات ریالی
بیا خود هم ناهار دعوت من
ماهی سرخکرده با پلو باقالی

Doozel said...

ممنون جناب نیرنگ
بنده حاضرم داوطلبانه چلغوز های کفتر فوق الذکر رو رو از تراس حضرت عالی بزدایم . سال نوی شما مبارک

Mari said...

سال نو مبارك جناب شمشيرى . ممنون از تمامى پستهاى سال بخصوص اين اخريه . .سالى سرشار از اتفاقات خوب و سلامتى براتون ارزو ميكنم

Nei Rang said...

@ Doozel
: )
کدام نیم ات ز یاری ام سخن گفت
اگر از اصفهان, گیرم که نا گفت
وگر نیم لر ات گفتا ز یاری
درود بر همتت تک تک و جفت جفت

Nei Rang said...

: )
یکی از سنتهای نیک و ناگفته نوروزی, زیر و رو کردن آجیل و انتخاب خشکبار بدون پوستی ست که اثر جرمی بجا نمیذاره.

به نقل از کتاب نانوشته " نوروز پیروز, تا مانده مغز بادامی هنوز"

Doozel said...

ممنون خانم ماری
سال نوی شما هم مبارک

Doozel said...

جناب نیرنگ
نیمه لر