21 May 2015

خورش قارچ و بادمجون؛ بدون گوشت

در  راستای پست خورش گوشت و قارچ پیش  و برای جبران مافات فقدان پست گیاهی این هفته،  امروز ورژن گیاهی اون خورش رو با بادمجون تقدیم می کنم. این خورش رو بنده خیلی پسندیدم و از سطح انتظاراتم فراتر ظاهر شد و تنه به تنه ورژن گوشتی زد. چو نیک هم بنگری، خورشی که توش قارچ و بادمجون و سیب زمینی باشه نباید اصولا چیز بدی باشه و خراب کردن اون اصولا کار هر آشپزی نیست! . در ضمن پست امروز علاوه بر گیاهی بودن وگان نیز هست و از این لحاظ هم بر ورژن گوشتی برتری داره و خیلی سالم تر هم هست.   

مواد لازم :

یک عدد بادمجان دلمه ای بزرگ، مکعبی ریز خرد شده  
دویست و پنجاه گرم قارچ سفید دکمه ای، ورقه ای شده  
یک عدد پیاز متوسط، ریز خرد شده   
یک عدد سیب زمینی متوسط، مکعبی ریز خرد شده    
یک دوم قاشق چای خوری پودر کاری
یک دوم قاشق چای خوری گرم ماسالا
یک چهارم قاشق چای خوری زردچوبه 
دو قاشق غذاخوری گرد لیمو امانی
سه عدد گوجه متوسط، چرخ شده
نمک و فلفل به میزان لازم  






دقیقا مثل پست قبل، در یک تابه پیاز رو طلایی و در دیگری بادمجون رو سرخ کنید. بر اساس تجربه بنده، اون چیزی که باعث تبخیر سریع روغن در حین سرخ بادمجون هست، آتش تیز و حرارت زیاد هست. اگر شعله رو پایین بکشید و روی متوسط قرار بدید، بادمجان با روغن کمینه سرخ می شه. البته باید اول تابه رو پنج شش دقیقه روی حرارت قرار بدید تا کاملا داغ بشه. سپس حرارت رو تیز کنید و قارچ رو اضافه کنید. ادویه ها رو هم به پیاز اضافه کنید. این دستور برای جبران مافات بی گوشتی، ادویه دار هست!. در نهایت سیب زمینی رو به مایه پیاز اضافه کنید و پنج شش دقیقه حرارت بدید تا نرم بشه. سیب زمینی این خورش باید گازپذیر باشه و زیر دندون احساس بشه.

در نهایت هر دو رو یک ظرف کنید و گوجه چرخ کرده رو هم اضافه کنید، در ظرف رو بگذارید و پنج شش دقیقه روی حرارت ملایم بپزید تا خورش جا بیفته.  بافت تک تک المان ها باید محفوظ بمونه و هیچ یک نباید وا بره و له بشه. گوجه تازه هم به دلیل فقدان گوشت اضافه شد و این بر خلاف ورژن گوشتی هست که با رب گوجه درست می شه. 

اینجوری یاست دیگه ...

در حین هواسازی متوجه فقدان برنج کلاسیک سفید شدم و فرصت رو به اون بسته برنج قهوه ای کنج انبار دادم. بی مزگی اون رو با سماق جبران کردم و نتیجه عالی بود! برنج قهوه ای برای سلامتی عالی هست!                  

 برای یه بادمجون پلوی عالی، این خورش رو لابلای برنج آبکش دم کنید و بر روان بنده درودی پاک  هوا کنید! ..ا 



11 comments:

Navid Sharifi said...

آقا برحسب اطلاعات اندک بنده، کاری و گرم ماسالا خیلی شبیه به هم هستن؛ دلیل خاصی برای استفاده همزمانشون هست؟

Doozel said...

به به چه سوال خوبی فرمودید . کاری و گرم ماسلا با وجود شباهت کاملا بر عکس همدیگه هستن . گرم ماسالا ترکیبی از ادویه های معطر و گرم تر نظیر، دارچین ، میخک ، هل، زنجبیل، جوز هندی و زیره هست و لغت گرم به معنی همون گرم در زبان خودمون ولی با تلفظ متفاوت هست .

ادویه کاری ترکیبی از ادویه های عمومی تر مثل زردچوبه و پودر فلفل و تخم گشنیز هست و عطر کم تری داره. معمولا مرسوم هست گرم ماسالا در اواخر پخت به غذا اضافه کنن تا عطر ادویه ها نپره. اینجا هم من با توجه به درخشش دارچین در پست خورش قبل، صلاح دیدم اون رو با گرم ماسالا در این پست جایگزین کنم تا بلکه بعد عمیق تری به غذا داده باشم

elaheh said...

dar version bandeh in ghaza esmesh hast yatimcheye kadoo va bademjoon.
mamnoon, emrooz dastoore shoma hava khahad shod,ba noon va sabzi khordan!

Nei Rang said...

بنده هم وقتی این پست رو میخوندم یاد "یتیمچه" افتادم.
انتخاب نام "یتیمچه" برای ورژن کدو بادمجونی اون بدلیل نداشتن گوشت بوده؛ و در دوران پارینه سنگی غذای فقیرانه ای محسوب میشده.

ممنون شف دوزل گرامی بابت این پست و توضیح در مورد ادویه ها.
گمان میکنم که ادویه گرم ماسالا, با ادویه ای که در ایران بنام ادویه پلو عرضه میشد یه چیز باشه.

Doozel said...

ممنون خانم الهه
البته قارچ برای ایتام کمی اعیانی هست و بعید می دونم یتیمچه کلاسیک قارچ داشته باشه

Doozel said...

جناب نیرنگ
امیدوارم فقدان گوشت در ماکولات از سمبل فقر، به شاخص فرهیختگی نقل مکان کنه چون برای محیط زیست هم مطلوب تر هست . در خصوص ادویه عارضم که تلفظ هندی اون گرم به کسر گاف هست و نه مثل گرم فارسی به فتح گاف

Nei Rang said...

"گرم" با کسره "گاف" و فتحه "ر".

elaheh said...

dorost kardam va besyar besyar khoshmazeh shod!
mamnoon

Kianoush kh said...

ممنون از دستورات بسیار عالیتون آقای دوزل. من می خوام این غذا رو درست کنم. فقط اینکه نفهمیدم اون 4/1 قاشق چایخوری مربوط به چی هست؟

Doozel said...

ممنون تصحیح شد

Kianoush kh said...

خیلی متشکرم لطف کردید