12 October 2017

خورش مرغ با پرتقال، زرشک و وانیل


همون طور که مشتری های دائمی تر کافه در جریان هستن، کافه چی در حال جمع و جور کردن یادداشت های پراکنده خویش و در اهتمام تبدیل اون ها به آرزوی دیرینه خود که همون کتاب بین المللی کافه شمشیری هست می باشد. در جریان این تلاش، حقیر با تعداد زیادی دستورهای قدیمی که متناسب با شان کتاب فوق الذکر و بشر آریایی نیستن روبرو شده. بنده در سیر تکاملی خویش، که به مدد نگارش کافه شمشیری میسر شد، در حال دگردیسی ناگزیر از یه مترجم به مولف می باشم. برای نگارش یه کتاب خوب و تاثیر گذار، به یک راس مولف نیاز هست و نه مترجم.

این دستور قدیمی مرغ وانیلی که برای کتاب فوق الذکر مرقوم و محفوظ شده بود، مصداق بارز یک تلاش خر- مرد- رندانه برای چاپ یه کتاب توسط یه مترجم ناشی هست. بنده دستور یه مرغ پرتقال وانیلی رو در نیویورک تایمز دیده و پسندیده بودم. با قدری بومی سازی و بستن زرشک، زعفرون و نارنج به ناف اون خورش، بنده به زعم خودم یک دستور عالی برای کتاب مهیا ساخته بودم. اگرچه دستور اقتباسی به درد کتاب نمی خوره، ولی دستور پیش رو کماکان برای بلاگ عالی هست و بنده درست کردن این خورش خوش بو و برنگ و خوش آب و رنگ رو به عزیزان توصیه می فرمایم.                     
مواد لازم:

چهار عدد کتف مرغ (حدود یک کیلو)
نمک و فلفل به میزان لازم
یک تا دو قاشق غذاخوری روغن مایع
یک عدد پیاز زرد بزرگ، ریز خرد شده
یک قاشق غذاخوری زنجبیل، رنده شده
یک قاشق غذاخوری شیره افرا یا عسل
دو عدد پرتقال، آب و رنده پوست
یک چهارم پیمانه زرشک
یک قاشق چای خوری عصاره وانیل
یک عدد لیموی سبز بزرگ 
نوک قاشق پودر هل و زعفرون       


قطعات مرغ رو به نمک و فلفل آلوده کنید و در تابه داغ سطوح رو کاملا طلایی کنید. زنجبیل، پیاز و  مقدار مقتضی روغن (کافی برای سرخ کردن پیاز)  رو اضافه و حرارت رو ملایم رو به کم کنید تا پیاز طلایی بشه.


 شیره افرا، آب پرتقال، زرشک و وانیل رو اضافه کنید. حرارت رو کم کنید، در ظرف رو ببندید، گور خود رو برای چهل دقیقه گم کنید تا مرغ کاملا مغزپخت و سس کاملا غلیظ بشه. آب لیموی تازه، هل، زعفرون و رنده پوست پرتقال رو اضافه و سرو کنید.         

خورش با این ته دیگ چیپس سرو شد. چو نیک بنگری این ته دیگ در واقع ته دیگ اون پست هست و بنده در جریان یه حرکت موذیانه، یه عکس تکی از اون انداخته و به عنوان یه پست مستقل چاپ کرده بودم.    

7 comments:

SONA H said...

چه جالب نميدونستم مرغ پرتقالى خارجيه
چون تو سالهاى اخير خيلى تو ايران رواج پيدا كرده البته ورژن ايرانيش همونطور كه ميشه حدس زد به جاى وانيل زعفرون داره

Doozel said...

اسم اصلی غذای لاتینی اصلی که پرتقال و وانیل داره
pollo papantla
هست
من با المان های آریایی از قبیل زرشک و زعفرون اون رو بومی سازی کردم

Nei Rang said...

به به
خیلی ممنون کافه چی عزیز
بار اول نیست که رسیپی کافه شمشیری باعث میشه چند ایده بکر و نیازموده به ذهنم خطور کنه. پستهای شما در آشپزخونه بنده فرزند و نوه و نبیره های زیادی دارن.

Doozel said...

توله کشی از دستورهای بنده و اصولا هر دستور دیگه ای بسته به ذائقه و به مدد قدرت تخیل شخصی توصیه می شه

SONA H said...

مرسى. كه اسمش رو گفتين. اين مدل غذاهاى ميوه اى واسم جالب و شگرفه.
اون كه خانمهاى ايرانى درست ميكنن بدون پيازه
مرغ رو با كره سرخ ميكنن روى حرارت ملايم
بعد اب پرتقال و زعفرون ميريزن
قيافه ش هم نارنجى خوشرنگه

Doozel said...

خانم های ایرانی پیاز استفاده نمی کنن؟ نشنیده بودم همچین حرکت انقلابی در حال وقوع هست .
یه غذای چینی-آمریکایی به اسم مرغ پرتقالی در منوی رستوران های چینی آمریکا موجود هست که شبیه اون مورد هست که شما فرمودید . به جای مرغ کامل ولی ناگت های سرخ شده مرغ به سبک غذاهای چینی به کار می ره و ماحصل رنگ نارنجی زیبایی داره

SONA H said...

توى نت سرچ كنيد به فارسى
"طرز تهيه مرغ پرتقالى"
خيلى اين غذا معروفه و يه جورايى مجلسى به حساب مياد
و يه نكته ى ديگه استفاده از نشاسته ذرت براى لعاب دادن به اب خورش هست
و ترشى و شيرينيش با اب پرتقال ابليمو و شكر تنظيم ميشه البته شكر پيشنهاديه چون من كه درست ميكنم با همون اب پرتقال همه چى اوكى ميشه