29 July 2014

لینگویینی با سس آلفردوی لیمویی و میگوی تنوری


به همراه مامیتا، آجودان مخصوص نامبرده یعنی پسرخاله ام هم با وی وارد سیستم شد. پسرخاله، مامانم رو با خودش از شهرشون آورده بود تا مامیتا احساس تنهایی نکنه و لذا پسرخاله دو سه روزی مهمان ما بود. وقتی از طریق فیس بوق از پسرخاله غذای مورد علاقه شو جویا شدم گفت که آخرین باری که ایران اومده بوده، من گویا یک پاستای سفید برای او هوا کرده بوده ام و اون غذا هنوز در خاطرات کودکیش منقوش می باشد.
پاستای آلفردوی میگویی از محبوب ترین غذاهای اینجاست و این شد که تصمیم گرفتم یه پاستای مخصوص با میگو و سس آلفردوی لیمویی درست کنم. این غذا بی نهایت خوشمزه هست و من و نامبرده تقریبا کل این ظرف رو در یک حرکت خفه کردیم. مامیتا هم گفت: "این چی چی یس دیگه! من نی می خام ".              

مواد لازم:

پانصد گرم لینگویینی یا هر پاستای رشته ای دیگه   
پانصد گرم میگوی درشت با پوست
دو قاشق غذاخوری روغن زیتون بکر
دو قاشق غذاخوری کره
نمک و فلفل سیاه تازه کوبیده به میزان لازم
آب و رنده پوست یک عدد لیموی زرد بزرگ
یک دوم پیمانه خامه
یک دوم پیمانه پودر پنیر پارمزان  
دو قاشق غذاخوری جعفری رنده شده




پوست لیمو رو رنده کنید. جعفری (یا ترخون) رو ساطوری کنید. میگو ها رو پوست بگیرید و از وسط برش بزنید. پوست ها رو نگه دارید. فر رو از ده دقیقه قبل روشن و روی دمای چهارصد و پنجاه فارنهایت یا همون دویست و سی درجه سانتیگراد خودمون تنظیم کنید. لینگویینی (یا هر پاستای رشته ای دیگه از قبیل اسپاگتی، فتوچینی، ....) رو در آب نمک دار بپزید.             

میگوها رو یک سمت ظرف در یک لایه پهن کنید. در سمت دیگه پوست ها رو قرار بدید. پوست ها طعمی عالی به روغن می دن و این روغن بعدا پایه سس آلفردوی ما خواهد بود. کره رو ذوب و با روغن و آب لیمو قاطی کنید. این مایه رو روی میگوها و پوستشون بریزید و سپس نمک و فلفل تازه کوبیده روی کار بپاشید. ظرف رو از شش تا هشت دقیقه( و نه بیشتر) در فر بگذارید تا میگوها از سفید به صورتی تغییر رنگ بدن. مشمول الذمه اید اگه میگو رو اور- کوک(بیش پخته) کنید. اگر هم از خر شیطون پیاده نمی شید و قاطعانه می خواید میگو رو اور-کوک کنید و سایز اون رو به یه دوزاری تقلیل بدید، این کار رو در مرحله بعد و داخل سس انجام بدید. در حالت آرمانی میگو باید صورتی باشه و بافت اون زیر دندون احساس بشه.                   

درست شد! پوست ها روغن رو با طعم میگو اینفیوز(infuse)  کرده ان و کارشون تموم شده هست و لذا اون ها رو به سطل آشغال هدایت کنید.   

همون طور که عرض شد، این روغن ملکوتی- لیمویی- کره ای-میگویی جمع شده از ته ظرف داخل فر، پایه آلفردوی ما خواهد بود. رنده پوست لیمو رو اضافه کنید. کمی از جعفری ها هم ناخواسته وارد سیستم شدن.  

خامه و پنیر رو اضافه کنید و روی حرارت زیاد بگذارید تا سس غلیظ و روغن جزئی از سس بشه. اگه روغن روی سس ایستاد، یک جای کارتون می لنگه.   

پاستا رو آبکش کنید و کمی از آب اون رو برای تنظیم غلظت سس نگه دارید. پاستا و میگو رو اضافه کنید و یک دقیقه حرارت بدید تا همه مواد مخلوط بشن و غذا گرم بشه. اگر میگو از نظرتون پخته نیست، کمی بیشتر سس رو حرارت بدید تا میگو نرم تر بشه. دست آخر اگر پاستا غلیظ بود، کمی از آب پاستا تنگش بزنید. در نهایت با جعفری یا ترخون ساطوری تزیین و سرو کنید.     

یک دقیقه سکوت به احترام قربانیان احتمالی دیدن این صحنه... 

6 comments:

Nei Rang said...

عالیه. متشکر!

Mahnoush Rostami said...

Excellent, I love shrimp and pasta both, the combination is fantastic. Cheshmetoon rooshan. Khayli ba khanevadatoon khosh begzaroonid.

Mahnaz said...

خوشا به حال من و مهمونهام،هروقت آخر هفته مهمون دارم ومثل همیشه نمیدونم که چی درست کنم یک پست خوب از راه میرسه این از اون غذاهاست که با نگاه کردن مواد لازم تا آخرش را میتونی بخونی از این بهتر نمیشه واقعا که دستتون درد نکنه

sedi Sheikhian said...

واااای، خدا هر چی میخواین بهتون بده دهنم آب افتاد به امید آخر هفته که درستش کنم
هزاران بار مرسی

Doozel said...

لطف دوستان مستدام

Forough Abbasi said...

az in behtar nemishe!