Skip to main content

Featured Post

My cookbook: "Tehran to New York"

On the Norouz day of 2020 spring, I finally published my book. The manuscript is titled: "Tehran to New York: A culinary bridge between Persian and Western cultures" and aims at presenting a unique blend of classic and contemporary Persian recipes, as well as samples of Western-style cuisine, offered in a Persian context. It is important to build bridges between cultures, and not walls. This book aims at constructing a bridge between the Persian and Western cultures. The book may be ordered here: https://www.amazon.com/Tehran-New-York-culinary-cultures-ebook/dp/B0861H47GS/ref=sr_1_1?dchild=1&keywords=tehran+to+new+york&qid=1584810930&sr=8-1  

مرگ به سبکی پر است و وظیفه به سنگینی کوه

نفس بابا تنگ شده. از بازی های روزگار، درگیری بابای فوق تخصص ریه با عفونت ریوی ناشی از کرونا است و بستری شدن او در بیمارستانی که یک عمر بخش بیماری های تنفسی اون رو اداره می کرد. پارسال پس از شیوع بلای کرونا، خویشان از وی درخواست تعطیل کردن مطب و بازنشستگی ناگزیر و خزیدن به کنج عافیت و بهره وری از ماحصل  یک عمر تلاش رو داشتند. سن، قند و وزن بالا و برنشیتی خفیف و قدیمی همگی حکایت گر خطر بزرگ در کمین بود. جواب بابای طبق معمول حرف گوش نکن چنین بود:

    


خلاصه این که بابا کل سال گذشته رو در کنار مریض هاش ایستاد و روزانه صد تا مریض دید و کرونای تعداد زیادی رو هم درمان کرد.


نفس بابا تنگ شده. بابای ادیب و خوش سخنی که برای هر موقعیت شعری حاضر در جواب داشت، بابای حافظ شاهنامه، بابای روزی یک حکایت از گلستان سعدی در تابستانهای بچگی هامون، بابای عاشق شاملو، بابای "برکت از  کومه رفت رستم از شاهنومه رفت"، بابای نقال شاهنامه برای بچه های فامیل، بابایی که رستم قصه هاش با رخش لری صحبت می کرد و دیو سفیدش به زبون محلی فامیل مادرم، بابای متصدی گرفتن فال حافظ در نوروز و یلدا، بابایی که وقتی فال بد می یومد ترک زمین می کرد و یک فال نو می گرفت، بابای عاشق کتاب، بابای تاریخ مشروطه، بابای اسرار التوحید، بابای "بشنو از نی"، بابای "ناخدای استبداد با خدای آزادی"،  بابای متنفر از بوسهل زوزنی، بابای "احمق مردی که دل درین جهان بندد، که نعمتی بدهد و زشت بازستاند"، بابایی که می گفت خرید کتاب شامل پول تو جیبی نیست، بابای متجدد، بابای پی سی دویست و هشتاد و شش، بابای ماشین تحریر برقی، بابای پرینتر لیزری، بابای اینترنت گازوئیلی با مدوم روی خط آنالوگ، بابای دی اس ال، بابای کوکای مشهدی، بابای تاخت و تاز با پیکان جوانان زرد پلاک شیراز یازده در خیابانون های دهه شصت اصفهان، بابای متنفر از چراغ قرمز، بابایی که راه دورتر بدون چراغ رو ترجیح می داد، بابای جوون دل ، بابای متنفر از غذای شیرین و به خصوص فسنجون، بابای به رسمیت نشناسی هیچ چیز غیر از کباب کوبیده برای نهار جمعه، بابای خرید پیتزای پنجشنبه شب ها برای تمام بچه های فامیل، بابای عاشق نوروز، بابای معتقد به ایران فرهنگی بزرگ، بابای عاشق افغانستان و تاجیکستان و کردستان، بابایی که عید سال شصت و شش برنامه سفرمون رو تعطیل کرد و به سفر مرموزی رفت، بابایی که آخر عید با نفس تنگ و سر انگشت های سوخته از جبهه برگشت، بابایی که لمس بدن کردهای شیمیایی شده حلبچه بدون لباس ایمنی اون سوختگی انگشت و شنیدن صدای نفس تنگشون اون برنشیت خفیف رو بهش تحمیل کرد، بابایی که به اون دکتری که زیر تابلوی "به اهواز خوش آمدید" در اثر شنیدن اولین صدای بمب از اتوبوس حامل هیات پزشکی پیاده شده بود می خندید، ، بابایی که یک بار در مطبش به مریضی بختیاری از حال رفته تا ورود آمبولانس  تنفس دهن به دهن داد، بابای ساده، بابای پیچیده، بابای حزن و حیرت فلسفی همیشگی، بابای اجتماعی، بابای گوشه گیر، بابای محافظه کار، بابای سنتی، بابای مدرن، بابای جدی، بابای شوخ، بابایی که یک بار که وارد اتقاش شدم دیدم که شلوارش رو پایین کشیده بود و به پشت خودش آمپول می زد و  بابایی که در جواب خنده من گفت: کس نخارد پشت من، بابایی که هرگز کتک نزد، بابایی که نه اهل غیبت بود و نه اهل شکایت، بابای سنگ صبور، بابای گریزان از مفهوم مرگ، بابایی که بد به دلش راه نمی داد، بابایی که برای عزا لباس سیاه نمی پوشید، بابایی که از جاده بغل  قبرستان نمی رفت فرودگاه، بابای که هرگز سر خاک کسی نرفت، بابایی که همیشه می گفت در قبرستان خضر خرم آباد و بغل پدرم خاکم کنید، بابای مخالف با هرگونه تحرک بدنی، بابای بی علاقه به ورزش، بابای متنفر از فوتبال، بابایی که محاسباتش دلالت بر این داشت که دو ساعت ورزش در روز طی  هفتاد و پنج سال زندگی شش سال زمان می بره، بابایی که به این نتیجه رسیده بود حروم کردن شش سال از جوانی برای مصرف در پیری صرف نداره، بابای عرض زندگی و نه زندگی طولانی. 

نفس بابا تنگ شده.

بابای پرغرور و کله شق، بابایی که روزی که بستری شد اعتقاد راسخ داشت نباید بستری بشه، بابایی که سکان درمان کروناش رو خود در دست گرفت و  بابایی که دکترهای بیمارستان خورشید جملگی دانشجوهاش در دانشکده پزشکی اصفهان و مطیع اوامرش بودن، بابایی که خودش رو از آی سی یو مرخص کرد و فرستاد به بخش ولی فرداش دوباره برگشت، بابایی که صبحی که رفت زیر ونتیلاتور بالجد اعتقاد داشت باید مرخص بشه، بابایی که تا به هوش بود زیر بار ونتیلاتور نرفت، بابای  "گر بدین سان زیست باید پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچه بن بست"،  بابایی که دو هفته زیر ونتیلاتور ما رو به تدریج به رفتنش قانع کرد، بابای خاکستری و ضد قهرمان که نشون داد تنها نباید در داستان ها و اساطیر به دنبال قهرمان بود، بابای زاده اسفند بیست و چهار، پرفسور محمد گلشن در تاریخ دوم بهمن نود و نه با رفتنش سقراط  وارش آخرین درس زندگی رو به بچه ها و دانشجوهاش داد.    


Comments

Unknown said…
خوشا به سعادت فرزندان این مرد. یادش ساد
Sahar said…
مرد نکونام نمیرد هرگز ❤️
Dr H.A said…
استاد گلشن یکی از بهترین اساتید من بودند.دانشمند با اخلاق وبزرگوار.رفتنشون غیرقابل جبران وبسیار تاسف
🖤🖤 انگیزه.خدایش رحمت کند وبهشت جایگاه ابدی ایشان باشد
Mahshid said…
راهشون همیشه پررهرو باد
Unknown said…
تسلیت میگم
Unknown said…
استادی بینظیر و بی تکرار،روحشون غرق نور و آرامش،خاطرات قشنگشون ماناست😪
Behnaz.Z said…
يادشون گرامى و راهشون پر رهرو ... خوشا به سعادتتون كه زندگى با چنين انسانى رو به عنوان 'بابا' تجربه كردين ! ❤️
zahra134866 said…
من چه بگویم به مردمان چو بپرسند
قصه ی این زخم دیرپای پر از درد
لابد باید که هیچ گویم ورنه
هرگز دگر به عشق تن ندهد مرد
Unknown said…
🖤🖤تسليت🖤🖤
🖤روحش شاد🖤
Nei Rang said…
بسیار متاسف شدم
بسیار متاسف شدم
بسیار متاسف شدم
Maryam said…
روحشون شاد و خوش به سعادت فرزندان و نزدیکان که زندگی رو در کنار چنین فردد بزرگواری تجربه کردن .
2nya said…
خبر رو خوندم در سایت های خبری و به این فکر کردم که مرد بزرگی.
مرگ چیزی برای گرفتن نداره وقتی به غایت زندگی کرده باشیم. براتون طلب آرامش دارم.

Mahnaz said…
روحشان شاد
یادشان جاودان
Unknown said…
یادشون گرامی، خیلی متاسفم.
مررری said…
تسلیت میگم😔😔😔
Unknown said…
تسلیت میگم، زندگی و مرگ زیبایی داشتن.
کتایون said…
افسوس و دریغ از هجرت چنین بزرگ مردانی
خیلی خیلی ناراحت شدم
لعنت به کرونا
جمایانگ said…
روحشون شاد. یادشون جاوید
Tabi said…
روح بابای عزیزتون شاد. ❤️❤️❤️
Navid Sharifi said…
تسلیت می گم یادشون گرامی
الی said…
چقدر زیبا توصیفشان کردین. تسلیت میگم روحشون قرین آرامش.
NasimRT said…
مرگ به سبکی پر است و وظیفه به سنگینی کوه ...
Behnaz said…
خیلی تسلیت میگم و متاسفم
Vida said…
تسلیت فراوان. روحشون شاد
Nazanin said…
بسیار متاسف شدم روزبه جان. برای شما و خانواده‌تون آرزوی صبوری دارم. انسانی که شما توصیف کردید در خاطرات انسان‌های زیادی تا سالها پس از مرگشان زنده خواهند بود.
Saeideh ta said…
از خبر درگذشت جناب پروفسور به شدت غمگین شدم ولی نام این بزرگوار همیشه به نیکی باقی خواهد ماند زیرا که همانطور که زندگی کردند همان طور هم پر کشیدند.
جناب دکتر مایه افتخار اصفهان و جامعه پزشکان و دانشگاهیان بودند...

Sarah Ka said…
امروز اومدم چند تا دستور بگیرم و این خبر غم انگیز را خوندم واقعا متاسفم. بابای من هم اوایل بهمن رفت اونم بدون اینکه انتظارش را داشته باشیم و من همچنان در ناباوری نشستم که پروازها باز بشن من برم خونه و بابا در رو باز کنه بیاد کمکم چمدون را بکشیم توی حیاط
Niloofar said…
زبانم کوتاه و کلامم قاصره
امیدوارم که قرین رحمت باشن
امیدوارم هممون همینقدر شجاع، الگو و اسطوره وار زندگی کنیم
Unknown said…
دوزل عزیز
دنبال دستور بریونی سالهای دور اومده بودم اما با این خبر خیلی خیلی ناراحت کننده مواجه شدم. امیدوارم روحشون در شادی و آرامش باشه و برای شما و خانواده عزیزتون صبر آرزو میکنم.
samira said…
سلام.... خیلی ناراحت شدم روزبه. جدی میگم. عکسشون رو که دیدم گفتم چه قدر اشناست بعد یادم اومد تو پیج ایران وایر یه پست در مورد ایشون گذاشته بودن. کامنتها رو که خوندم خیلی هاشون از پدرتون تعریف کرده بودن و گفته بودن که جونشون رو مدیون ایشون هستن و اقای دکتر اونها رو از مگر نجات داده.روزبه خیلی متاسفم خیلی. روحشون شاد. ایشون همیشه یادشون زنده خواهد بود. چه طور ممکنه کسایی که از مرگ نجات پیدا کردن اون هم درو روزهای سیاه کرونا ایشون رو فراموش کنند؟ چه طور ممکنه ما این انسان از خود گذشته رو فراموش کنیم؟ هرگز...
از صمیم قلب براشون روحی شاد ارزو میکنم